روزگار وصل

بسم الله

 

سال كه نو مي شود ، انسان پيش خودش محاسبه اي مي كند و برنامه هاي سال هاي گذشته و شرايطش را مرور مي كند.

هر چه قدر كه جلو مي آيي بايد افق ها بلندتر شود اما گاهي افق ها بلندتر كه نمي شود غبارآلود و دور از ذهن هم مي شود ...

چه مي شود كرد با پاهايي كه ناتوان تر شده و قلبي كه به سختي مي تپد و نفسي كه از اصل خويش دور مانده است؟! ...

 

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

تا بگویم شرح درد اشتیاق

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش