بسم الله

روز موعود فرا رسید . روز رقابت و روز انتخاب . انتخاب و رقابتی که برنده  و بازنده بودن در آن به نتیجه نیست به نیت هاست و به عملکردها .

 در مشهد برای این انتخاب و رقابت بزرگ شاید حدود  30 برابر نمایندگان مورد نیاز ، نامزدهای واجد شرایط وجود داشت ، نامزدهایی ...

با خصوصیات مختلف : زن و مرد ، پیر و جوان ، خنده رو و عبوس ، خوش تیپ و بی قواره ، بی پول و سرمایه دار

با توانایی های گوناگون : استاد دانشگاه و حوزوی ، پزشک و حقوقدان ، مهندس و اقتصاددان ، کارشناس فرهنگی و مدیر اجرایی

با سلایق سیاسی متفاوت : اصولگرا و اصلاح طلب ، تحول خواه و متحجر ، نواندیش و واپسگرا ، ولایی بی ادعا و ولایت مدار نو ظهور

با تبلیغات رنگارنگ : دست بسته و در حال تفکر ، پیراهن صورتی و یقه های دیپلمات ، ایستاده و نشسته

با لیست های متعددی که تعداد آن از 15 هم گذشته بود : متحد و متفرق ، پایدار و واداده ، متخصص و بی سواد ، جهادی و نازپرورده ، آبادگر و ویرانگر

ملاک های انتخاب روشن و طیف های متنوع نامزدها هم موجود، انتخاب اصلح آسان به نظر می رسید اما انگار هر چه بیش تر جست و جو می کردی ، کم تر پیدا می کردی !

هر چه بیش تر بررسی می کردی دایره ی نامزدهای اصلح کوچک تر می شد ، هر چه سوال می کردی ، می شنیدی ، می خواندی و مشورت می کردی ؛ انتخاب هایت محدودتر می شد تا آنجا که شاید اگر نبود توصیه ی رهبری عزیز که از حداکثر حق خود استفاده کنید شاید یک یا دو انتخاب بیش تر نمی ماند .

 

برگه ی رای را که می نوشتم ، دستم می لرزید ، خدایا چقدر جای شهدا خالیست ؟ خدایا جای نام دیالمه روی برگه رای من خالیست ؟!


* پی نوشت :

الحمدالله با هدایت های امام خامنه ای عزیز و بصیرت مردم ایران حضور حداکثری در انتخابات محقق شد انشاالله که منتخبان ملت همان طور که مردم می خواهند گوش به فرمان رهبری عزیز باشند.