خط فاصله

این هم قسمت بعدی از موضوع ((جریان شناسی انجمن حجتیه )) امیدوارم که مفید واقع شود :

پس از کودتای 28 مرداد 1332  تقریبا همه دچار بحران فکری و روحی شدند . بعضی به کل بریدند و بعضی روش های خاصی در پیش گرفتند.

شیخ محمود حلبی نیز از کسانی بود که روش خاصی را برای فعالیتهای مذهبی خود انتخاب کرد و بدون مداخله در امور سیاسی به تربیت جوانان مذهبی و مبارزه با بهائیت پرداخت.

انجمن در هر شهری دفتری داشت که تحت عنوان بیت امام زمان (عج) شناخته می شد . زیر نظر مسئول این بیت سه گروه تدریس ، تحقیق و ارشاد فعالیت می کردند.

گروه نخست به آموزش نیروها می پرداختند . گروه دوم در پی یافتن مسلمانانی بودند که بهائی شده اند و گروه سوم ارشاد این افراد شناسایی شده را بر عهده داشتند.

برگزاری محافل سخنرانی عمومی و جشن های بزرگ نیمه شعبان نیز از برنامه های عمده این انجمن می باشد.

اعضای این انجمن به هیچ عنوان حق مداخله در امور سیاسی را نداشتند و گفته می شود که انجمن گزارش برنامه های خود را به ساواک ارائه می کرده است تا شبهه ای در این زمینه ایجاد نشود.

این مدل برنامه ای انجمن حجتیه پس از سال 1342 و دستگیری امام خمینی (ره) و قد علم کردن علمای بزرگ در مقابل رژیم پهلوی ، همچنان ادامه پیدا کرد و باعث جدا شدن بسیاری از جوانان مذهبی و انقلابی از انجمن حجتیه و پیوستن آن ها به صف انقلابیون شد.

البته ناگفته نماند پس از واقعه 17 شهریور 1357 که رژیم پهلوی با کشتار ظالمانه مردم چهره ی واقعی خود را به همگان نشان داده بود و شاید دیگر برای گروههای مذهبی چاره ای جز مبارزه و همراهی با امام خمینی (ره) نمانده بود ، انجمن حجتیه هم به اعضای خود اعلام کرد که با مردم و انقلابیون همکاری کنید.

با این وجود ، رخنه فکری و عملی که رژیم پهلوی در برخی قسمت های انجمن حجتیه کرده بود باعث شکل گیری جریانی در انجمن حجتیه شد که بعضی از آن به عنوان(( انجمن حجتیه شماره 2 )) یاد می کنند .

همچنین دگرگونی های دیگری که هر کدام آسیب های مختلفی را در انجمن حجتیه ایجاد کردند که در مطالب بعدی به آن ها اشاره خواهم کرد