بسم الله

ذهن انسان پیرامون هر اتفاقی با توجه به اطلاعاتی که دریافت می‎کند و زمینه‎هایی که از قبل داشته، تلقی خاصی پیدا کرده و انسان را وادار به عکس العمل در برابر آن اتفاق می‎کند. شادی و شعف نیز یکی از این عکس العمل‎ها است که معمولا پس از یک موفقیت و رضایت از انجام یک عمل انجام می‎شود. در کارهای جمعی نیز شادی پس از دستیابی به هدفی مشترک در بین اعضای گروه که ذینفع هستند رخ می‎دهد. بدیهی است هر چه این کامیابی بزرگ‎تر باشد، شادی پس از آن هم بیشتر خواهد شد. مثل شادی پس از گل‎های حساس در بازی‎های بزرگ فوتبال.

جلسه استیضاح وزیر کار فارغ از متن و حواشی‎اش و تمام قضایای چند ماهه و صحبت‎های که روسای قوا و نمایندگان داشتند. شاهد یک شادی بزرگ بود.

یک شادی تاسف‎بار و محیرالعقول!!!

اگر این عکس را بدون اطلاع از زمان وقوع آن مشاهده می‎کردم، گمانم بر این بود که جمهوری اسلامی بر اسرائیل پیروز شده است.

 شاید این تلخ‎ترین صحنۀ شاد مجلس باشد. صحنه‎ای که معلوم نیست بوسه‎ها برای چیست؟ هوراها برای چیست؟ کدام موفقیت حاصل شده که این چنین شادمانند؟